Titanyum, nitrik asit, kromik asit, hipokloröz asit ve perklorik asit gibi oksitleyici ortamlarda yoğun bir oksit filmi oluşumu nedeniyle mükemmel korozyon direnci sergiler. Ancak seyreltik sülfürik asit ve hidroklorik asit gibi indirgeyici asitlerde özellikle sıcaklık ve konsantrasyonun artmasıyla korozyon hızı artar.
Asitlerin azaltılmasında ağır metal tuzlarının eklenmesi korozyonu önemli ölçüde azaltabilir. Titanyum-paladyum ve titanyum-nikel-molibden gibi alaşımlar, belirli ağır metal elementleri bünyesine katarak endüstriyel saf titanyuma kıyasla daha yüksek korozyon direnci gösterir.
Örneğin titanyum, nitrik asit ısıtma ekipmanı için en uygun malzemelerden biri olarak hizmet eder ve yaklaşık 193 derecede %60 nitrik asite maruz kaldığında bile olağanüstü uzun ömür gösterir. Kaynayan %40 ve %68 nitrik asitteki başlangıçtaki hızlı korozyon oranlarına rağmen, titanyumun pasifliği sonunda eski durumuna döner ve korozyon oranlarını gözle görülür şekilde azaltır.
Oda sıcaklığındaki sülfürik asitte, endüstriyel saf titanyum %5'in altındaki çözeltileri tolere eder. Ancak sıcaklık arttıkça direnci azalır. Özellikle titanyumun korozyon hızı, nitrojenle zenginleştirilmiş sülfürik asitte, havaya maruz kalan ortamlara kıyasla önemli ölçüde artar; bu, diğer indirgeyici inorganik asitlerle tutarlı bir eğilimdir.
Endüstriyel saf titanyum oda sıcaklığında %7'ye kadar hidroklorik asite dayanabilirken, korozyon direnci daha yüksek sıcaklıklarla belirgin şekilde azalır. Buna karşılık, titanyum-nikel-molibden alaşımı %9 hidroklorik asite dayanırken titanyum-paladyum alaşımı %27'ye kadar dayanır ve titanyumun korozyon direncini arttırmada yüksek değerli metal iyonu ilavelerinin etkinliğini gösterir.
Ayrıca, endüstriyel saf titanyum oda sıcaklığında %30'un altındaki fosforik asit çözeltilerine direnç gösterebilir ve sıcaklık arttıkça tolerans azalır. Bununla birlikte, fosforik asit kaynama noktasına ulaştığında korozyon oranları daha fazla artmaz, bu da titanyumun bu koşullar altında stabilitesini vurgular.
